Honda NSX to japoński supersamochód, który łączył codzienną użyteczność z wyścigowymi osiągami, a jego aluminiowe nadwozie i zaawansowana technologia VTEC zdefiniowały nową jakość w segmencie aut sportowych. Produkowany w dwóch generacjach (1990–2005 oraz 2016–2022), zdobył uznanie zarówno na torze, jak i na ulicy. W tym artykule znajdziesz szczegółowe dane techniczne, historię obu wcieleń oraz informacje o osiągach tego legendarnego auta.
Historia modelu
Prace nad pierwszą generacją NSX ruszyły w 1984 roku, a oficjalna premiera odbyła się podczas targów motoryzacyjnych w Chicago w 1989 roku. Był to pierwszy seryjny samochód z nadwoziem i podwoziem w całości wykonanym z lekkich stopów aluminium. W projekcie aktywnie uczestniczył kierowca Formuły 1 – Ayrton Senna, który testował przedprodukcyjne egzemplarze i zasugerował wzmocnienie konstrukcji.
Początkowo auto oferowano z 3-litrowym silnikiem V6 VTEC o mocy 274 KM. W 1995 roku wprowadzono zautomatyzowaną skrzynię F‑matic, umożliwiającą ręczną zmianę biegów przyciskami przy kierownicy. Dwa lata później gamę uzupełniła mocniejsza jednostka 3.2 V6 o mocy 280 KM i 6-biegowa skrzynia manualna. Model przeszedł lifting w 2001 roku, zyskując nieruchome reflektory w kształcie rombu i zmienione zderzaki. Produkcję pierwszej generacji zakończono w 2005 roku – głównie ze względu na restrykcyjne normy emisji spalin.
Ayrton Senna podczas jazd testowych zwrócił uwagę na zbyt małą sztywność nadwozia, co doprowadziło do jej zwiększenia o 50% jeszcze przed rozpoczęciem produkcji.
Dane techniczne pierwszej generacji
NSX trafił na rynek jako dwumiejscowe coupé z centralnie umieszczonym silnikiem. Wersje z lat 1990–1993 miały długość 4405 mm, szerokość 1810 mm i rozstaw osi 2530 mm. Masa własna wahała się od 1230 do 1435 kg, a współczynnik oporu powietrza wynosił zaledwie 0,32. Zbiornik paliwa miał pojemność 70 litrów.
Nadwozie zaprojektowano przy współpracy z Pininfariną, co zaowocowało niską linią dachu i tylnym spoilerem zintegrowanym z karoserią. W wyposażeniu standardowym znajdowały się: poduszki powietrzne, ABS, kontrola trakcji TCS, elektrycznie sterowane szyby i lusterka, skórzana tapicerka oraz automatyczna klimatyzacja.
Oferowano kilka wersji specjalnych, w tym odchudzoną NSX‑R (1992–1995), targę NSX‑T, a także NSX‑S i NSX‑S‑Zero. Powstała także limitowana seria 50 egzemplarzy Alex Zanardi Edition na cześć kierowcy wyścigowego.
Silniki benzynowe
Kluczowe dane jednostek napędowych montowanych w NSX I przedstawiono w tabeli. Wszystkie korzystały z wielopunktowego wtrysku PGM‑Fi oraz zmiennych faz rozrządu VTEC.
| Silnik | Pojemność skokowa | Moc maksymalna | Maks. moment obrotowy | 0–100 km/h | V‑max |
| 3.0 V6 VTEC | 2977 cm³ | 274 KM (201,3 kW) przy 7300 obr./min | 285 Nm przy 6500 obr./min | 5,9 s | 270 km/h |
| 3.2 V6 VTEC | 3179 cm³ | 280 KM (206 kW) przy 7300 obr./min | 298 Nm przy 5300 obr./min | 5,7 s | 270 km/h |
Jednostka 3.0 łączyła się z 5‑biegową skrzynią manualną lub 4‑biegowym automatem, natomiast wariant 3.2 otrzymał 6‑przełożeniową przekładnię ręczną. Wersja sprzedawana w USA pod marką Acura rozwijała około 255 KM, co rekompensowano większym momentem obrotowym.
Druga generacja – hybryda na tor i drogę
Prace nad następcą rozpoczęły się już w 2007 roku od prototypu Acura Advanced Sports Car Concept. Produkcyjną odsłonę pokazano w Detroit w styczniu 2015 roku, a seryjna produkcja ruszyła w kwietniu 2016 w specjalnie wybudowanej fabryce w Marysville w stanie Ohio. Stylizację opracowało Acura Design Studio w Kalifornii pod kierunkiem Michelle Christensen.
Samochód zbudowano na aluminiowej ramie przestrzennej z podłogą z włókna węglowego, co dało masę własną 1725 kg. Układ napędowy tworzy sportowy hybrydowy system Sport Hybrid Super Handling All‑Wheel‑Drive. Centralnie zamontowany, podwójnie doładowany silnik V6 o pojemności 3.5 litra i mocy 507 KM wspomagają trzy jednostki elektryczne – dwie na przedniej osi i jedna przy tylnej. Łączna moc systemu to 581 KM, a maksymalny moment obrotowy wynosi 646 Nm.
Przyspieszenie od 0 do 100 km/h zajmuje 3,2 s, a prędkość maksymalna sięga 305 km/h. Moc przenosi 9‑stopniowa dwusprzęgłowa skrzynia DCT. Gama wyposażenia obejmuje m.in. reflektory LED, adaptacyjny tempomat, ceramiczne hamulce, cyfrowy zestaw wskaźników TFT i system nawigacji. Produkcję zakończono w listopadzie 2022 roku.
Osiągi i tryby jazdy
Drugą generację NSX wyposażono w system Integrated Dynamic System oferujący cztery tryby zmieniające charakterystykę auta. W trybie Quiet samochód może poruszać się wyłącznie na silnikach elektrycznych, zapewniając bezgłośną jazdę na krótkich dystansach. Sport łączy rasowe brzmienie V6 z wygodnym prowadzeniem na drogach publicznych.
Przełącznik Sport+ usztywnia układ kierowniczy i przyspiesza zmianę przełożeń skrzyni DCT, zachęcając do korzystania z wysokich obrotów. Track odblokowuje pełny potencjał układu hybrydowego – reakcja na gaz staje się natychmiastowa, a rozdział momentu pomiędzy osiami optymalizuje przyczepność na torze. Już na pierwszym okrążeniu wyczuwalna jest sztywność podwozia i precyzyjny rozkład masy, co sprawia, że samochód chętnie podąża za wolą kierowcy.
Znani właściciele i ciekawostki
Honda NSX przyciągnęła uwagę wielu osobistości ze świata filmu, sportu i biznesu. W gronie posiadaczy znaleźli się m.in. Tom Cruise, Harrison Ford, Bill Gates, Michael Jordan, Gordon Murray, Robert Redford, Steve Wozniak oraz Alex Zanardi. Sam Ayrton Senna miał w kolekcji dwa egzemplarze tego modelu.
Każdy samochód drugiej generacji był budowany ręcznie przez jednego z sześciu przeszkolonych konstruktorów w ciągu pięciu dni. Firma zastosowała system zarządzania przepływem powietrza Total Airflow, który chłodzi elementy układu napędowego i hamulców, a zużyte powietrze wyprowadza tylnymi kanałami, minimalizując opór aerodynamiczny. Wątek kokpitu wzorowanego na myśliwcu F‑16 podkreśla lotnicze inspiracje kryjące się za projektem desk rozdzielczej i ukierunkowaniem na kierowcę.
W testach rozwojowych drugiej generacji uczestniczyli kierowcy Formuły 1 – Fernando Alonso i Jenson Button, pomagając dopracować charakterystykę jezdną.
FAQ – najczęściej zadawane pytania
Kiedy rozpoczęto prace nad pierwszą generacją NSX i kiedy miała ona premierę?
Prace zaczęto w 1984 roku, a oficjalna premiera odbyła się na targach w Chicago w 1989 roku.
Jakie rozwiązania konstrukcyjne wyróżniały pierwszą generację NSX?
Była to pierwsza seryjna konstrukcja z nadwoziem i podwoziem z aluminium oraz niską linią dachu zaprojektowaną we współpracy z Pininfariną.
Jakie silniki montowano w pierwszej generacji i jakie były ich osiągi?
Dostępne były 3.0 V6 VTEC (ok. 274 KM) i 3.2 V6 VTEC (ok. 280 KM), oba osiągały około 270 km/h i przyspieszały do 100 km/h w ~5,7–5,9 s.
Dlaczego konstrukcja pierwszej generacji została wzmocniona przed produkcją?
Ayrton Senna podczas testów zgłosił zbyt niską sztywność nadwozia, więc ją zwiększono o około 50% przed wdrożeniem seryjnym.
Co wyróżnia hybrydową drugą generację NSX pod względem napędu?
Ma centralnie umieszczony twin‑turbo V6 3.5 wspomagany trzema silnikami elektrycznymi, tworząc układ Sport Hybrid SH‑AWD o łącznej mocy 581 KM.
Jakie są osiągi drugiej generacji NSX?
Przyspieszenie 0–100 km/h wynosi 3,2 s, a prędkość maksymalna sięga około 305 km/h.
Jakie tryby jazdy oferuje system Integrated Dynamic System w drugiej generacji?
System ma cztery tryby: Quiet (jazda na silnikach elektrycznych), Sport, Sport+ oraz Track, które zmieniają charakter auta i reakcję napędu.
Czym wyróżniał się proces produkcji drugiej generacji NSX i jakie rozwiązania chłodzące zastosowano?
Każdy egzemplarz był składany ręcznie przez jednego z sześciu wyszkolonych monterów w ciągu pięciu dni, a system Total Airflow kierował powietrze chłodzące do podzespołów i wyprowadzał je tylnymi kanałami.
