Lexus LS400 – dane techniczne, historia modelu, opinie

Lexus LS 400 to pierwszy model japońskiej marki premium, który zadebiutował w 1989 roku i od razu ustanowił nowe standardy w segmencie luksusowych limuzyn. Kluczem do zrozumienia jego fenomenu jest niezwykła historia powstania – od tajnego projektu z rekordowym budżetem po legendarny silnik 1UZ-FE, który pracował tak cicho, że nie zdołał strącić piramidy kieliszków na masce. W tym artykule odkryjesz szczegółowe dane techniczne, fascynującą genezę modelu oraz trwały wpływ, jaki wywarł na świat motoryzacji.

W jakich warunkach powstawał Lexus LS 400?

Pomysł stworzenia auta idealnego narodził się w 1983 roku, kiedy to prezes Eiji Toyoda postawił przed swoimi inżynierami zadanie zbudowania „najlepszej na świecie luksusowej limuzyny o wysokich osiągach”. Decyzja ta nie wzięła się znikąd. Toyota dostrzegła, że bogacące się w Stanach Zjednoczonych pokolenie wyżu demograficznego, wychowane na jej samochodach, coraz częściej sięga po droższe modele europejskich producentów, nie znajdując odpowiedniej propozycji w dotychczasowej ofercie. Tak narodził się Projekt F1, którego całkowity budżet przekroczył miliard dolarów, co było wówczas sumą bez precedensu.

Prace nad autem były tak zaawansowane i wielowątkowe, że kierujący nimi główny inżynier Ichiro Suzuki zmobilizował armię specjalistów. Powołano do życia strukturę zwaną „Kręgiem F”, składającą się z 24 zespołów, w których pracowało łącznie 1400 inżynierów, 60 stylistów i 2300 techników. Przez lata utrzymywania projektu w ścisłej tajemnicy, stworzono aż 14 modeli w skali 1:1, a zanim wybrano ostateczną jednostkę napędową, przetestowano 973 prototypy silnika. Ambicja była tak ogromna, że szef działu produkcji Toyoty początkowo odmówił współpracy, nie wierząc w możliwość spełnienia tak radykalnych założeń, jak prędkość maksymalna 250 km/h.

Co kryje legendarna jednostka 1UZ-FE?

Sercem pierwszej generacji Lexusa LS 400 został wolnossący, aluminiowy silnik V8 o oznaczeniu 1UZ-FE. Była to konstrukcja, która na dekady zdefiniowała pojęcie kultury pracy w motoryzacji. Jednostka o pojemności 4,0 litra generowała moc 190 kW, co przekładało się na okrągłe 250 KM i moment obrotowy na poziomie 353 Nm. Dla osiągnięcia niespotykanej gładkości działania, luzy wszystkich ruchomych części zmniejszono nawet o 50% w stosunku do standardów z tamtej epoki. Co więcej, korpus motoru zamocowano na specjalnych poduszkach hydrauliczno-pneumatycznych, które niemal całkowicie eliminowały jakiekolwiek wibracje przenoszone na nadwozie.

Jednostka wyposażona w aluminiowe głowice z dwoma wałkami rozrządu (DOHC) i 32 zaworami była nie tylko cicha, ale i elastyczna. Współpracowała z 4-biegową, automatyczną przekładnią Aisin A341E, posiadającą własną jednostkę sterującą, która na bieżąco analizowała parametry jazdy i dostosowywała moment zmiany przełożeń dla zachowania absolutnej płynności. Całość układu napędowego, od silnika po mechanizm różnicowy, zaprojektowano tak, by jeszcze na starcie niwelować źródła hałasu i drgań, zanim zdążą przedostać się do kabiny.

Dlaczego reklama z kieliszkami stała się wizytówką modelu?

Aby unaocznić światu inżynieryjną maestrię, Lexus stworzył jeden z najbardziej kultowych spotów reklamowych w historii. Na pracującym silniku umieszczono piramidę złożoną z 15 kieliszków do szampana, a następnie stopniowo zwiększano obroty aż do wartości odpowiadającej prędkości maksymalnej. Reklama z kieliszkami pokazała, że konstrukcja nawet nie drgnęła, a naczynia stały niewzruszenie, co stało się fizycznym dowodem na realizację hasła „nieustannego pościgu za doskonałością” („Relentless pursuit of perfection”).

Jakie osiągi gwarantował tak dopracowany układ?

Ważąca niemal 1,8 tony limuzyna przyspieszała od 0 do 100 km/h w czasie poniżej 8,5 sekundy, co w segmencie aut luksusowych końca lat 80. było wynikiem bardzo dobrym. Prędkościomierz zatrzymywał się na wartości 250 km/h, jednak znacznie istotniejszy był inny parametr. Inżynierom udało się wyciszyć wnętrze do poziomu zaledwie 58 decybeli przy 100 km/h. Była to wartość porównywalna z cichą, spokojną rozmową, odbieraną przez pasażerów jako ledwie dyskretny szum dobiegający z oddali. W poczuciu odizolowania od świata zewnętrznego pomagał komputerowo sterowany układ pneumatycznego zawieszenia TEMS II, który nieustannie adaptował charakterystykę tłumienia do prędkości i nawierzchni.

Dlaczego nadwozie i technika produkcji były przełomowe?

Dążenie do perfekcji nie ograniczało się wyłącznie do mechaniki. Nadwozie Lexusa LS 400 powstawało z ocynkowanej stali i było montowane na pierwszej na świecie linii wykorzystującej roboty do spawania laserowego. Zastosowanie pięciu arkuszy blachy o różnej grubości, sprasowywanych w jedną całość w wybranych punktach karoserii, zwiększyło sztywność całej konstrukcji do najwyższego poziomu w klasie. Dla zapewnienia długowieczności, w pełni zabezpieczone antykorozyjnie nadwozie pokrywano następnie czterema warstwami lakieru odpornego na szkodliwe działanie kwaśnych deszczów.

Jednym z najbardziej spektakularnych rozwiązań w dziedzinie izolacji akustycznej była podłoga dwuwarstwowa. Składała się ona z płatów wysokojakościowej stali, przedzielonych dodatkową warstwą specjalnego tworzywa sztucznego. Dodajmy do tego dziesiątki kilogramów wygłuszeń w drzwiach i w efekcie, zamykając za sobą drzwi limuzyny, kierowca oraz pasażerowie dosłownie wkraczali w wyjątkowo cichą i odseparowaną od zgiełku przestrzeń. Co więcej, sam kształt nadwozia zaspokajał wymóg osiągnięcia współczynnika oporu powietrza Cx nie wyższego niż 0,29, co było warunkiem postawionym na etapie tajnego projektu.

Przy prędkości 100 km/h do wnętrza nie dociera hałas większy niż 58 dB, co było wartością niespotykaną w seryjnych limuzynach tamtych lat.

Jakie rozwiązania przekształciły wnętrze w oazę luksusu?

Projektanci deski rozdzielczej zadbali o to, by nawet spoglądanie na nią stanowiło wyjątkowe doświadczenie. Po raz pierwszy w historii motoryzacji zastosowano trójwymiarowe, elektroluminescencyjne wskaźniki Optitron, które emitowały miękką, mniej męczącą wzrok poświatę. Przed kierowcą umieszczono odchylaną teleskopowo kolumnę kierownicy z poduszką powietrzną, która automatycznie unosiła się po wyjęciu kluczyka. Do tego dochodziły takie detale jak pierwsze na świecie fotochromatyczne lusterko wsteczne z funkcją samoczynnego przyciemniania czy podświetlane gniazda pasów bezpieczeństwa.

Nie zapomniano też o rozrywce i łączności. Specjalnie na zamówienie powstał zaawansowany system audio Nakamichi z odtwarzaczem CD, którego brzmienie wypełniało ciche wnętrze z niespotykaną czystością. O poczucie prestiżu dbał natomiast zintegrowany telefon komórkowy ukryty w podłokietniku. Nawet tak prozaiczny element, jak wycieraczki, otrzymał nowatorską konstrukcję zmieniającą kąt natarcia, co redukowało opór powietrza i hałas, a antenę dyskretnie wkomponowano w tylną szybę, by nie zaburzać czystej linii nadwozia.

Z jakich materiałów komponowano wystrój kabiny?

Dobór tworzyw we wnętrzu był obsesyjnie drobiazgowy. Z tysięcy próbek wybrano najprzyjemniejsze w dotyku tworzywa, naturalną skórę oraz wstawki z ręcznie polerowanego kalifornijskiego orzecha. Co niezwykle ciekawe, za produkcję drewnianych wykończeń odpowiadał dział fortepianów firmy Yamaha, co gwarantowało nie tylko najwyższą jakość, ale i wyjątkową estetykę słojów. Bocznych podparć nie zabrakło nie tylko z przodu, ale również na wyprofilowanej tylnej kanapie – wszystko po to, by podróżujący czuli się komfortowo niezależnie od zajmowanego miejsca.

Jak Lexus LS 400 zadebiutował na świecie i w Polsce?

Wielkie odkrycie przed światem nastąpiło 11 stycznia 1989 roku podczas salonu motoryzacyjnego NAIAS w Detroit. Zaprezentowany tam Lexus LS 400, którego skrót pochodził od słów Luxury Sedan, z miejsca zachwycił recenzentów. Na rynku amerykańskim sprzedaż ruszyła we wrześniu tego samego roku i szybko przekroczyła zakładane plany. Warto dodać, że na macierzystym rynku japońskim model ten występował pod nazwą Toyota Celsior. Rok później samochód dotarł do Europy, a do salonów w zachodnich Niemczech pierwsze zamówione 192 egzemplarze dostarczano wprost pod adresy klientów.

Do Polski pierwszy Lexus LS 400 przyjechał w 1993 roku, stając się egzotycznym i niesamowicie pożądanym symbolem sukcesu. Auto zostało zakupione w berlińskim salonie przez Jana Kozłowskiego, który później został autoryzowanym dealerem Toyoty i Lexusa w Szczecinie. W latach 1989–1994 fabrykę w japońskiej Taharze, gdzie samochody składano na specjalnie przygotowanej linii według 1600 procedur kontroli jakości, opuściło około 165 tysięcy egzemplarzy tego pionierskiego modelu.

Zbudowano aż 450 prototypów, które łącznie pokonały 4,3 miliona kilometrów, by mieć absolutną pewność co do każdego detalu przed rozpoczęciem produkcji seryjnej.

Poniższa tabela zbiera najważniejsze dane techniczne Lexusa LS 400 pierwszej generacji (UCF10), która na zawsze zmieniła postrzeganie japońskiej motoryzacji: