Renault Avantime – dane techniczne, historia, opinie

Renault Avantime to odważna, 3-drzwiowa hybryda vana i coupé, produkowana w latach 2001–2003 w zaledwie 8557 egzemplarzach. Jego niekonwencjonalna konstrukcja bez słupka B, oparta na płycie podłogowej Espace III, do dziś budzi skrajne emocje, ale z perspektywy czasu zyskała miano niedocenionego klasyka motoryzacji. W tym artykule znajdziesz szczegółowe dane techniczne, historię powstania i opinie użytkowników tego wyjątkowego auta.

Jak narodził się pomysł na Avantime?

Za koncepcją auta stał Philippe Guédon, szef działu motoryzacyjnego Matry. Dostrzegł on, że dorosłe już dzieci właścicieli Renault Espace nadal darzą ten model sentymentem. Zrodziła się więc idea stworzenia pojazdu łączącego przestronność rodzinnego vana z dynamiczną, zamkniętą linią coupé – czegoś, co mogłoby przyciągnąć kolejne pokolenie kierowców.

Projekt powierzono Patrickowi Le Quémentowi, ówczesnemu szefowi designu Renault. Po raz pierwszy świat zobaczył efekt tej współpracy w lutym 1999 roku, podczas zamkniętej premiery w Luwrze. Publiczny debiut nastąpił miesiąc później na salonie w Genewie, gdzie auto określano mianem „Coupéspace”. Sama nazwa „Avantime” to gra słów – francuskiego „avant” i angielskiego „time” – podkreślająca wyprzedzanie swojej epoki.

„Chcieliśmy, aby osoba chodząca wokół samochodu była nieustannie zaskakiwana” – wspominał Thierry Métroz, kierownik projektu stylistycznego.

Produkcja seryjna ruszyła na początku 2001 roku w zakładach Matry w Romorantin-Lanthenay. Niestety, z powodu bardzo niskiego popytu zakończyła się już w maju 2003 roku. Przez ten krótki okres taśmę montażową opuściło dokładnie 8557 egzemplarzy. Bazą techniczną był sprawdzony szkielet aluminiowy (space frame) z modelu Espace trzeciej generacji, co obniżyło koszty opracowania konstrukcji.

Czym wyróżniała się konstrukcja nadwozia i wnętrza?

Stylistyka autorstwa Le Quémenta całkowicie odcinała się od ówczesnych trendów. Auto o długości 4642 mm i rozstawie osi 2702 mm miało masywną bryłę z charakterystyczną, pionowo ściętą tylną szybą. Co ciekawe, przednie reflektory wzięto wprost z luksusowej limuzyny Renault Safrane. Już sam wygląd sprawiał, że Avantime był jednym z najbardziej kontrowersyjnych pojazdów swojej dekady.

Największym wyzwaniem inżynieryjnym okazała się rezygnacja ze słupka B. Aby zachować sztywność przy tak dużym otworze drzwiowym, stworzono szkielet z profili aluminiowych, na który nakładano lekkie panele kompozytowe. Góra kabiny to w dużej mierze potężny, przyciemniany szklany dach. Wszystkie szyby, łącznie z panoramicznym oknem nad głowami pasażerów, można było otworzyć jednym przyciskiem, uzyskując tryb „grand air” niczym w dawnych hardtopach.

Jak działały drzwi z podwójnym przegubem?

Dostęp do wnętrza ułatwiał opatentowany układ „double kinematic”. Długie, dwuskrzydłowe drzwi po otwarciu odchylały się najpierw na zewnątrz, a potem przesuwały do przodu wzdłuż nadwozia. Rozwiązanie to nie tylko wyglądało efektownie, ale też znacząco zmniejszało przestrzeń wymaganą do wysiadania z tylnych miejsc. Dodatkowo, po złożeniu przedniego fotela, szyba w drzwiach opuszczała się automatycznie, co dodatkowo poszerzało przejście.

Wnętrze o teatralnym układzie

W Avantime zastosowano koncepcję „theater seating”. Tylne fotele osadzono wyżej niż przednie, zapewniając pasażerom drugiego rzędu świetną widoczność. Wszystkie cztery siedziska miały zintegrowane pasy bezpieczeństwa i zostały obite skórą najwyższej jakości od szkockiej garbarni Bridge of Weir. Kokpit był równie odważny – cyfrowy prędkościomierz i wskaźniki umieszczono centralnie, blisko krawędzi przedniej szyby.

Projekt deski rozdzielczej łączył architektoniczną surowość z wieloma praktycznymi detalami. Na liście elementów podnoszących komfort znajdowały się:

• elektrycznie rozwijane rolety przeciwsłoneczne w szybach bocznych,
• podświetlane schowki w podłokietnikach i podsufitce,
• system mocowania bagażu z użyciem regulowanych pasów w przestronnym kufrze,
• automatyczne domykanie szyb po włączeniu trybu „grand air”, blokujące przeciągi.

Jakie silniki napędzały Avantime i jakie miały osiągi?

Gamę jednostek napędowych tworzyły trzy silniki. Podstawowy to doładowany, benzynowy 2.0 Turbo o mocy 164 KM. Flagowy wariant czerpał moc z widlastej szóstki 2.9 V6 generującej 210 KM. Dla oszczędnych przewidziano turbodiesla 2.2 dCi o mocy 150 KM z wtryskiem common rail. Wszystkie przenosiły moment na koła przednie za pośrednictwem 6-biegowej skrzyni ręcznej, a V6 opcjonalnie współpracowało z automatem o pięciu przełożeniach.

Dwulitrowa jednostka z turbodoładowaniem długo uchodziła za złoty środek. Zapewniała sprint do setki poniżej 10 sekund przy rozsądnym apetycie na paliwo i nie tak skomplikowanej budowie jak trzylitrowe V6. Diesla 2.2 dCi, choć imponował elastycznością i niskim zużyciem oleju napędowego, należało rozważać wyłącznie w autach z pełną historią serwisową – wrażliwy układ wtryskowy nie wybaczał zaniedbań.

Dlaczego produkcja zakończyła się po dwóch latach?

Dane sprzedażowe od początku wyglądały fatalnie. W pierwszym roku w Europie zarejestrowano zaledwie 779 egzemplarzy. Kolejny, 2002 rok, przyniósł co prawda 5037 rejestracji, ale to był szczyt możliwości. W 2003 roku rynek wchłonął tylko 2226 aut. Gdy Matra podjęła decyzję o wycofaniu się z branży motoryzacyjnej, Renault nie widziało sensu w przenoszeniu montażu – ostatnie 48 sztuk sprzedano w 2004 roku.

Eksperymentalne połączenie vana i coupé wyprzedziło swoją epokę o dobre kilka lat. W czasach, gdy dominowały klasyczne sedany i praktyczne minivany, tak awangardowe nadwozie odstraszało konserwatywnych klientów. Wewnętrzną konkurencję stanowił ponadto model Vel Satis, który również walczył o portfele szukających luksusu. Dopiero lata później podobne koncepcje, jak BMW X6, dowiodły, że styl może wygrywać z funkcjonalnością.

Avantime wykraczał poza ograniczenia i kanony przyjęte na rynku, oferując nowatorską konstrukcję zapewniającą wyjątkową przyjemność jazdy i komfort użytkowania.

Czy Renault Avantime to dziś udana inwestycja?

W 2026 roku patrzy się na ten model zupełnie inaczej niż w momencie premiery. Niewielka liczba ocalałych egzemplarzy winduje ceny, a samo auto weszło już w fazę poszukiwanego youngtimera. O ile kiedyś główną wadą była słaba sprzedaż, dziś ta sama cecha napędza zainteresowanie kolekcjonerów. Ceny sprawnych, zadbanych Avantime’ów z udokumentowanym przebiegiem regularnie oscylują wokół kilkudziesięciu tysięcy złotych.

Eksploatacja nie rujnuje budżetu tak bardzo, jak mogłoby się wydawać. Większość podzespołów mechanicznych współdzielona jest z Espace III, a elementy przedniego zawieszenia czy układ kierowniczy można stosunkowo łatwo dostać. Problematyczne bywają za to dedykowane części blacharskie i wyposażenia wnętrza – tu przydaje się znajomość klubów i forów skupiających właścicieli. Silnik 2.0 Turbo konsekwentnie pozostaje najbezpieczniejszym wyborem.

Kierowcy zgodnie podkreślają niepowtarzalny charakter auta. Ogromna przestrzeń na przednich fotelach, doskonała widoczność dzięki przeszklonej kabinie oraz sztywna, aluminiowa konstrukcja zapewniają poczucie bezpieczeństwa. Z perspektywy czasu projekt, który przyczynił się do finansowej porażki, okazał się też największym atutem – na ulicy nie sposób pomylić Avantime’a z żadnym innym samochodem.