Bugatti Divo – dane techniczne, osiągi, cena

Bugatti Divo to hipersamochód wyceniany na 5 milionów euro, stworzony w ściśle limitowanej serii 40 egzemplarzy. Pod jego maską pracuje potężny, 8-litrowy silnik W16 o mocy 1500 KM, pozwalający osiągnąć 380 km/h. Zapraszamy do lektury artykułu, w którym odkrywamy szczegóły techniczne tej wyjątkowej maszyny.

Historia i pozycja w gamie Bugatti

Model ten ujrzał światło dzienne podczas Monterey Car Week, a konkretnie na wydarzeniu „The Quail – A Motorsports Gathering” w sierpniu 2018 roku. Był to pierwszy krok francuskiego producenta w zupełnie nowym kierunku – poszerzenia oferty o więcej niż jeden model jednocześnie. Wszystko to działo się u progu nowej ery w firmie, której przewodnictwo objął Stephan Winkelmann. To on, inspirując się bogatą historią marki z Alzacji, wpadł na pomysł wskrzeszenia tradycji budowy unikatowych nadwozi.

Decyzja ta otworzyła drogę do stworzenia pojazdu, który czerpie garściami z dziedzictwa, ale patrzy w przyszłość. Maszyna nosi imię Alberta Divo, wybitnego francuskiego kierowcy wyścigowego z lat 20. XX wieku, który dwukrotnie triumfował w legendarnym wyścigu Targa Florio za kierownicą bolidów Bugatti. To nawiązanie do zwycięskiej przeszłości doskonale oddaje torowy charakter nowego hipersamochodu.

Projekt nadzorowany przez zespół projektantów, w tym Achima Anscheidta i Franka Heyla, powstał na solidnych fundamentach. Bazą techniczną stał się model Chiron, jednak Bugatti Divo otrzymało całkowicie przeprojektowane nadwozie i podwozie. Zmiany były tak zaawansowane, że inżynierowie mówią o nim jako o samodzielnym bycie, a nie tylko usportowionej wersji. Zresztą sam prezes Winkelmann podkreślał, że rozwój tej limitowanej serii przeszedł taki sam, rygorystyczny proces, jak każda duża seria produkcyjna.

Jak stworzono karoserię zorientowaną na tor?

Choć sercem i układem przeniesienia napędu dzieli z Chironem, Bugatti Divo otrzymało unikalną sylwetkę, która jest hołdem dla historycznych modeli, takich jak Type 57SC Atlantic, i współczesnych konceptów, jak Vision Gran Turismo. Pas przedni zdominowały ogromne wloty powietrza i reflektory w kształcie litery C. Całość pracuje na rzecz jednego celu – maksymalnej przyczepności i stabilności w szybko pokonywanych łukach.

Zaawansowana aerodynamika generuje łącznie 456 kg docisku przy prędkości maksymalnej, czyli o 90 kg więcej niż w Chironie.

Tylny spojler i system chłodzenia

Najbardziej rzucającym się w oczy elementem przeprojektowanej sylwetki jest masywne, stałe skrzydło tylne. Jest ono szersze o 23% od tego stosowanego w Chironie, osiągając imponującą szerokość 1,8 metra. Jego głównym zadaniem jest nie tylko generowanie docisku, ale również wspomaganie układu hamulcowego podczas wytracania prędkości. Działa ono w harmonii z centralną płetwą i wlotem powietrza NACA na dachu, który kieruje strugi powietrza prosto na tylny spojler, chłodząc przy okazji komorę silnika.

W przedniej części natomiast uwagę zwraca duży przedni splitter i wloty, które nie tylko agresywnie wyglądają, ale też efektywnie chłodzą hamulce. Otwory w nadkolach przednich kół również pełnią funkcję termoregulacyjną, odprowadzając gorące powietrze z dala od tarcz. Cały tył wieńczy efektowny, trójwymiarowy pas świetlny LED, który jest integralną częścią tylnej kratownicy, a podniesiony dyfuzor potęguje wrażenie szerokości.

Silnik i układ napędowy

Serce pojazdu stanowi monumentalna, centralnie umieszczona jednostka napędowa. Jest to 8-litrowy silnik W16 z czterema turbosprężarkami, znany już z modelu Chiron. Generuje on dokładnie 1500 KM mocy przy 6700 obr./min i kolosalne 1600 Nm momentu obrotowego, dostępnego w szerokim zakresie od 2000 do 6000 obr./min. Ta ogromna siła przekazywana jest na wszystkie cztery koła za pośrednictwem 7-biegowej, dwusprzęgłowej skrzyni biegów DCT.

Inżynierowie, czyniąc z niego maszynę do pokonywania zakrętów, poświęcili czystą prędkość maksymalną na rzecz przyczepności. Zrezygnowano z trybu „Top Speed”, znanego z Chirona. Mimo to, osiągi wciąż zapierają dech w piersiach. Sprint od 0 do 100 km/h trwa zaledwie 2,4 sekundy. Elektronicznie ograniczona prędkość maksymalna wynosi 380 km/h. Ta wartość jest niższa niż w Chironie, co wynika ze zwiększonego oporu aerodynamicznego i ogromnych przeciążeń, jakim poddawane są opony przy obniżonym prześwicie pojazdu. Jednak prawdziwą miarą jego możliwości jest przeciążenie boczne, które dochodzi do 1,6 g, zapewniając niesamowitą pewność prowadzenia w ciasnych łukach.

Ekskluzywność i program personalizacji

Limitowana natura tego auta jest absolutna. Produkcję zamknięto w ściśle określonym okresie między 2019 a 2021 rokiem. W tym czasie w ręcznie wykańczanej manufakturze w Molsheim w Alzacji powstało równo 40 egzemplarzy. Co ciekawe, klienci nie mieli szansy na zakup auta po jego publicznej premierze. Wszystkie sztuki zostały wyprzedane w ciągu kilku tygodni od prywatnych spotkań z właścicielami Chirona, na długo przed oficjalnym debiutem podczas Concours d’Elegance w Pebble Beach w 2018 roku. To właśnie ci wybrani nabywcy mieli wyłączną możliwość nabycia hipersamochodu z ceną bazową wynoszącą 5 milionów euro, co czyniło go wówczas najdroższym modelem marki.

Żaden z 40 wyprodukowanych Bugatti Divo nie jest identyczny, ponieważ każdy właściciel mógł skomponować swój egzemplarz od podstaw.

Ostatni egzemplarz i hołd dla przeszłości

Właściciel 40. i zarazem ostatniego dostarczonego w lipcu 2021 roku egzemplarza w niezwykły sposób połączył tradycję z nowoczesnością. Zdecydował się on na lakier Bugatti EB 110 LM Blue, będący bezpośrednim nawiązaniem do ostatniego, oficjalnego samochodu wyścigowego marki, który startował w wyścigu Le Mans. Ten matowy, niebieski kolor został zestawiony z kontrastującym, błękitnym włóknem węglowym, podkreślając sportowy sznyt auta.

W jego kabinie pasażerskiej dominują z kolei odcienie French Racing Blue i Deep Blue, przetykane matowymi elementami z karbonu. Ta konfiguracja nie tylko emanuje ekskluzywnością, ale też opowiada historię sięgającą lat 20. ubiegłego stulecia. Zresztą, zgodnie z długą tradycją budowania nadwozi, każdy klient współtworzył swoje auto, wybierając z palety nieskończonych możliwości odcienie lakieru, rodzaje skóry, kolory przeszyć oraz faktury wykończeń, co czyni ten proces spadkobiercą dzieł Ettore i Jeana Bugatti.

Duch budowania nadwozi – od art déco do współczesności

Począwszy od lat 20. XX wieku, Bugatti pod wodzą założyciela Ettore oraz jego syna, utalentowanego projektanta Jeana Bugatti, zasłynęło z tworzenia jeżdżących dzieł sztuki. Jean, czerpiąc inspiracje z prądów artystycznych, takich jak art déco, ekspresjonizm i dadaizm, kreował kultowe sylwetki, jak choćby różne wersje nadwoziowe modelu Type 57: Galibier, Atalante czy porywający SC Atlantic. To właśnie w tamtym okresie zbudowano fundamenty pod to, co dekady później wskrzesił model Bugatti Divo.

Od czasów historycznych karoserii ręcznie dostosowywanych do jednego podwozia, producent przeszedł do daleko idącej modyfikacji współczesnych, zaawansowanych technicznie komponentów. Efektem jest nie tylko indywidualny wygląd, ale i zupełnie odmienne, spersonalizowane wrażenia z jazdy, co jest kwintesencją nowoczesnego coachbuildingu. Proces ten, jak wyjaśnia szef rozwoju pojazdów, Pierre Rommelfanger, oznacza, że każda małoseryjna produkcja przechodzi identycznie wyczerpujący program rozwojowy, co standardowe modele, tylko w bardziej osobistej skali.

Detale, które tworzą legendę

W kabinie pasażerskiej, choć bazującej na architekturze Chirona, zaszły istotne zmiany mające na celu redukcję masy. Usunięto standardowe schowki w drzwiach i konsoli centralnej, uproszczono system nagłośnienia i znacznie zredukowano izolację akustyczną. Zamiast tego, obficie wykorzystano zamszową alcantarę i matowe wykończenia z włókna węglowego. Na zewnątrz detale, takie jak wycieraczki wykonane z karbonu, również podkreślają obsesję inżynierów na punkcie każdego zaoszczędzonego grama. To dzięki tym drobnym, ale licznym zabiegom udało się obniżyć masę całkowitą o 35 kilogramów w stosunku do Chirona Sport.

Na przednich błotnikach każdego z 40 aut dumnie powiewa francuska flaga – symbol kraju pochodzenia marki i jej siedziby w Molsheim. Ten detal jest dyskretnym hołdem dla dziedzictwa Alberta Divo i wszystkich triumfów marki. Całość uzupełniają 20-calowe koła z przodu i 21-calowe z tyłu z charakterystycznymi, rowkowanymi ramionami, które nie tylko świetnie wyglądają, ale także poprawiają odprowadzanie ciepła od hamulców.

Dane techniczne Bugatti Divo

Poniższa tabela zbiera najważniejsze parametry techniczne i osiągi tego limitowanego hipersamochodu:

Dlaczego to coś więcej niż tylko szybszy Chiron?

Podczas gdy Chiron jest uosobieniem hipersamochodu grand tourer, łączącego niewyobrażalną prędkość z luksusem, jego torowy odpowiednik obrał zupełnie inną ścieżkę rozwoju. Jest zwrotniejszy, lżejszy i generuje znacznie większy docisk aerodynamiczny, co przekłada się na zupełnie inne wrażenia z jazdy. Na wymagającej trasie, jaką jest owal Nardò, jest on o 8 sekund szybszy od Chirona, co dobitnie pokazuje, że zmiany nie są jedynie kosmetyczne.

Różnice tkwią w setkach szczegółów: od sztywniejszych sprężyn i amortyzatorów, przez karbonową obudowę intercoolerów, aż po agresywną geometrię zawieszenia. Inżynierowie postawili sobie za zadanie stworzenie auta, które czuje się najlepiej nie na autostradzie, lecz na torze wyścigowym. Dlatego właśnie zrezygnowano z komfortowej charakterystyki na rzecz bezkompromisowej precyzji prowadzenia. Gdy dyfuzor pracuje na pełnych obrotach, generowana siła docisku sprawia, że maszyna o przeciążeniu bocznym 1,6 g dosłownie wgryza się w asfalt. Tym właśnie jest fenomen tego modelu – to hołd dla czystej radości z pokonywania zakrętów, ubrany w wyjątkowe nadwozie i napędzany kulturą budowania nadwozi, która odrodziła się w XXI wieku.