Bugatti Bolide to hipersamochód torowy z silnikiem W16 o mocy 1850 KM, który rozpędza się do 100 km/h w 2,17 s i kosztuje 4 miliony euro. Powstało jedynie 40 sztuk, każda przeznaczona wyłącznie do jazdy po torach wyścigowych. Poniżej znajdziesz szczegółowe dane techniczne, analizę osiągów oraz historię tego modelu.
Jak powstał Bugatti Bolide?
W październiku 2020 roku francuska marka zaprezentowała kolejny model specjalny, który od początku budził skrajne emocje. W przeciwieństwie do wcześniejszych konstrukcji – Divo, La Voiture Noire czy Centodieci – Bolide porzucił luksusowo-sportowy charakter na rzecz bezkompromisowej wyczynowości. Samochód zaprojektowano w oparciu o podzespoły techniczne Chirona, jednak tym razem inżynierowie otrzymali pełną swobodę twórczą, nieskrępowaną ograniczeniami homologacji drogowej.
Za stylistykę odpowiadał Nils Sajonz, szef zespołu specjalnych projektów Bugatti. Jego wizja zaowocowała awangardowym nadwoziem pełnym rozległych wlotów powietrza i motywu litery „X” – obecnego zarówno w reflektorach, jak i pasie tylnym. Całość podyktowana była dążeniem do minimalizacji masy i maksymalnej efektywności aerodynamicznej. Produkcję seryjną potwierdzono w sierpniu 2021 roku, a dostawy pierwszych egzemplarzy ruszyły w 2024 roku.
Co napędza Bugatti Bolide?
Sercem hipersamochodu pozostał 8-litrowy silnik W16 z czterema turbosprężarkami, znany z Chirona. Został on jednak głęboko przeprojektowany z myślą o ekstremalnych warunkach torowych. Zmiany objęły układ dolotowy, wydechowy oraz konstrukcję turbosprężarek – powiększone łopatki generują teraz wyższe ciśnienie doładowania przy dużych prędkościach obrotowych. Zoptymalizowano również obieg oleju i pompy suchej miski olejowej, a chłodzenie międzystopniowe zamieniono na układ powietrze-powietrze ze wstępnym chłodzeniem wodnym.
„Prowadzenie tego auta jest jak jazda na kuli armatniej” – Stefan Winkelmann, prezes Bugatti.
W efekcie jednostka rozwija 1850 KM mocy i 1850 Nm momentu obrotowego. To aż o 250 KM więcej niż w wariancie Super Sport Chirona. Takie parametry pozwalają ważącemu 1450 kg pojazdowi osiągać osiągi dotąd nieosiągalne dla samochodów produkcyjnych. Napęd na obie osie przenosi 7-biegowa dwusprzęgłowa skrzynia DCT.
Modyfikacje silnika W16
Aby dostosować motor do pracy na torze, inżynierowie Bugatti musieli wprowadzić szereg istotnych zmian:
- nowy układ dolotowy i wydechowy o zredukowanym oporze przepływu,
- cztery turbosprężarki z powiększonymi łopatkami zapewniające większe ciśnienie doładowania,
- chłodzenie powietrze-powietrze z wodnym pre-coolerem zamiast intercoolera cieczowego,
- przeprojektowaną suchą miskę olejową i pompy olejowe dostosowane do przeciążeń poprzecznych,
- zmodyfikowane oprogramowanie sterujące pozwalające na wyższe obroty robocze.
Wszystkie te działania sprawiły, że moment obrotowy utrzymuje się na bardzo stabilnym poziomie w szerokim zakresie obrotów. Silnik potrafi błyskawicznie reagować na dodanie gazu, co ma ogromne znaczenie przy wyjściach z ciasnych zakrętów.
Przyspieszenia i prędkość maksymalna
Bugatti Bolide nie uznaje kompromisów w dziedzinie dynamiki. Sprint od 0 do 100 km/h zajmuje mu 2,17 s, a na osiągnięcie 200 km/h potrzebuje 4,36 s. Kolejne bariery prędkości pokonuje w tempie, które jeszcze dekadę temu wydawało się nierealne – 300 km/h pojawia się po 7,37 s, 400 km/h po 12,08 s, a mityczne 500 km/h (tak, nie ma tu pomyłki) po 20,16 s. Prędkość maksymalna wynosi właśnie 500 km/h.
Potwierdzeniem wyczynowego charakteru są czasy okrążeń na dwóch legendarnych torach. Pętla północna Nürburgringu została pokonana w 5 min 23,1 s, a tor Le Mans Bolide objeżdża w 3 min 7,1 s. Są to wartości zbliżone do prototypów wyścigowych.
Dla pełniejszego obrazu warto zestawić czasy przyspieszeń w jednym miejscu:
| Prędkość | Czas (s) | Rodzaj pomiaru |
| 0–100 km/h | 2,17 | start zatrzymany |
| 0–200 km/h | 4,36 | start zatrzymany |
| 0–300 km/h | 7,37 | start zatrzymany |
| 0–400 km/h | 12,08 | start zatrzymany |
| 0–500 km/h | 20,16 | start zatrzymany |
Lekka konstrukcja i aerodynamika
Mimo że seryjny Bolide waży 1450 kg, to już pierwszy koncepcyjny egzemplarz udowodnił, że da się zejść do 1240 kg. Do budowy nadwozia wykorzystano włókno węglowe, a elementy mocujące wykonano z tytanu klasy lotniczej. Aluminiowe felgi zastąpiono kutymi obręczami ze stopów magnezu – przednie ważą 7,4 kg, a tylne 8,4 kg.
Dzięki tym zabiegom stosunek mocy do masy sięga imponujących 1276 KM na tonę w wersji produkcyjnej. Dla porównania – Chiron waży niemal dwie tony, co podkreśla ekstremalną dietę odchudzającą, jaką przeszedł Bolide. Niska masa przekłada się bezpośrednio na mniejsze opóźnienia przy hamowaniu i szybsze pokonywanie zakrętów.
Aktywna aerodynamika i siła docisku
Inżynierowie poświęcili wiele uwagi opływowi powietrza. Przy 320 km/h przednia część nadwozia generuje 800 kg docisku, a tylne skrzydło aż 1800 kg. Taka siła przywiera samochód do asfaltu, pozwalając na utrzymanie stabilności przy bardzo wysokich prędkościach. Co ciekawe, karoseria Bolide potrafi zmieniać kształt – na płaskim dachu przy szybkiej jeździe unoszą się specjalne „bąble”, które zmniejszają opór czołowy i optymalizują przepływ powietrza na tylny spojler.
Układ chłodzenia podporządkowano ekstremalnym warunkom torowym. Oprócz wspomnianego już pre-coolera wodnego, kluczową rolę odgrywają rozległe wloty w przedniej i bocznych partiach nadwozia, które dostarczają chłodzące strugi bezpośrednio do newralgicznych podzespołów.
Układ hamulcowy – największe zaciski Brembo
Opanowanie mocy 1850 koni wymagało opracowania hamulców na miarę bolidu Formuły 1. Brembo stworzyło największy w swojej historii układ węglowo-węglowy. Przednie zaciski są największymi, jakie kiedykolwiek zamontowano w samochodzie wyścigowym. Tarcze i klocki wykonane ze związków węgla podobnych do tych stosowanych w F1 wytrzymują temperatury przekraczające 1000°C.
„Przedni zacisk jest największym, jaki kiedykolwiek zamontowaliśmy w samochodzie wyścigowym. Użycie związków węgla podobnych do tych z Formuły 1 pozwoliło nam stworzyć możliwie najlżejszy projekt” – Mario Almondo, COO Brembo Performance.
Cały układ zaprojektowano holistycznie – od niestandardowych cylindrów głównych po specjalnie opracowany płyn hamulcowy. Aby sprostać energii wyzwalanej przy wytracaniu prędkości, inżynierowie Brembo skierowali 85–90% przepływu powietrza bezpośrednio na tarcze i klocki, a pozostałą część na korpusy zacisków. Daje to stałą skuteczność nawet podczas długich sesji na torze.
Układ hamulcowy Bolide wytrzymuje temperatury przekraczające 1000°C, a aż 85–90% strumienia chłodzącego trafia na tarcze i klocki.
Cena i produkcja
Bugatti od początku podkreślało ekskluzywny charakter Bolide. Wyprodukowano jedynie 40 egzemplarzy, a cena każdego z nich wynosiła 4 miliony euro. Samochód nie jest dopuszczony do ruchu po drogach publicznych – można go użytkować tylko na zamkniętych torach wyścigowych. To celowy zabieg, który pozwolił projektantom skupić się wyłącznie na osiągach i aerodynamice.
Dostawy pierwszych sztuk ruszyły w 2024 roku i zakończyły się wraz z zamknięciem serii w 2025 roku. W 2026 roku wszystkie hipersamochody znajdują się już w rękach kolekcjonerów i wybranych klientów, którzy otrzymali zaproszenie od marki. Bolide nie ma bezpośredniego następcy i stanowi zamknięcie pewnego rozdziału w historii Bugatti.
FAQ – najczęściej zadawane pytania
Czym jest Bugatti Bolide i ile kosztuje?
To torowy hipersamochód z silnikiem W16, produkowany w limitowanej serii; jego cena wynosi około 4 miliony euro.
Ile egzemplarzy Bolide wyprodukowano i gdzie można ich używać?
Powstało tylko 40 sztuk, które są przeznaczone wyłącznie do jazdy po zamkniętych torach wyścigowych.
Jakie osiągi ma silnik Bolide?
Zmodyfikowany 8‑litrowy W16 rozwija 1850 KM i 1850 Nm, przenoszone przez napęd na obie osie i 7‑biegowe DCT.
Jak szybko Bolide przyspiesza i jaka jest jego prędkość maksymalna?
0–100 km/h w 2,17 s, 0–500 km/h w 20,16 s, a prędkość maksymalna wynosi 500 km/h.
Jakie zmiany wprowadzono w silniku, by lepiej sprawował się na torze?
Przeprojektowano układy dolotowy i wydechowy, zastosowano większe łopatki turbosprężarek, chłodzenie powietrze‑powietrze z pre‑coolerem wodnym oraz suchą miskę olejową i zmodyfikowane oprogramowanie.
Jakie materiały użyto, by zredukować masę i poprawić prowadzenie?
Nadwozie wykonano z włókna węglowego, elementy mocujące z tytanu oraz zastosowano magnezowe, kute felgi, co obniżyło masę i zwiększyło stosunek mocy do masy.
Jak wygląda układ hamulcowy i jego możliwości?
Brembo zaprojektowało największy w swojej historii węglowo‑węglowy system z zaciskami jak w wyścigówkach, który wytrzymuje temperatury ponad 1000°C i ma intensywne chłodzenie tarcz i klocków.